Μια ουσιαστική μεταναστευτική πολιτική για την Ευρώπη

Τα γεγονότα των τελευταίων χρόνων και πιο έντονα των τελευταίων μηνών, προκάλεσαν μεγάλη αύξηση στην εισροή μεταναστών/προσφύγων στην Ευρώπη, απότοκο των σημαντικών πολιτικών και κοινωνικών αλλαγών της χώρες της Μέσης Ανατολής. Τα δεδομένα αυτά έφεραν την Ευρώπη, για ακόμη μια φορά, προ των ευθυνών της, αναγκάζοντας την επιτέλους να επανασχεδιάσει την αποτυχημένη μεταναστευτική της πολιτική και να αντιμετωπίσει ουσιαστικά τα κενά.

Τους τελευταίους μήνες οι φανατισμένες και επικίνδυνες επαναστάσεις στην περιοχή επεκτάθηκαν στις χώρες της Ευρώπης. Το γεγονός αυτό είναι άμεσα συνυφασμένο με τις διαχρονικά πολιτιστικές παρερμηνείες στην Μέση Ανατολή και την επιτακτική προώθηση της «δημοκρατίας» από τις χώρες του ανεπτυγμένου δυτικού κόσμου, που εν τέλει την ερμηνεύτηκε ως μια έξωθεν επιβολή μιας νέο ηγεμονικής μορφής διακυβέρνησης.

Η μεσόγειος έχει καταντήσει ο υγρός τάφος των μεταναστών-προσφύγων που παλεύουν να γλιτώσουν από τις φανατισμένες επαναστάσεις που βιώνουν οι χώρες της Μέσης Ανατολής. Η Ιταλία, η Ελλάδα και η Κύπρος είναι οι μεταβιβαστικοί σταθμοί που χρησιμοποιούν για να προσεγγίσουν άλλες ευρωπαϊκές χώρες και ο βασικός ευρωπαϊκός προορισμός που δέχεται ο βάρος αυτής της τεράστιας ανθρωπιστικής κρίσης. Οι πρωτοφανείς τρομοκρατικές επιθέσεις στο Παρίσι έφεραν στο φώς περιπτώσεις όπου τρομοκράτες που συμμετείχαν, πέρασαν μέσω Ελλάδος ως πρόσφυγες μετανάστες. Αυτό δείχνει πόσο ελλείπεις είναι η μεταναστευτική πολιτική της ευρωπαϊκής ένωσης και καταλύει κάθε αίσθημα ασφάλειας στις χώρες μέλη της αφήνοντας εκτεθειμένο το σύστημα ασφαλείας θέτοντας παράλληλα σε κίνδυνο την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το ιδανικό είναι να καταλήξουν οι χώρες της Ευρώπης σε ένα κοινό και ολοκληρωμένο ευρωπαϊκό μεταναστευτικό σχεδιασμό που θα προβλέπει και θα αντιμετωπίζει τις συνεχώς αυξανόμενες μεταναστευτικές προκλήσεις στην περιοχή της Μεσογείου και θα προστατεύει τα σύνορα της αποτελεσματικά. Η εγκαθίδρυση του στρατηγείου του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για τη Διαχείριση της Επιχειρησιακής Συνεργασίας στα Εξωτερικά Σύνορα της ΕΕ (FRONTEX) στην Κύπρο που είναι και η φυσική του θέση στα σύνορα της Ευρώπης καθώς και η δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Στρατηγείου για ανθρωπιστικές επιχειρήσεις στη περιοχή της Μεσογείου που είναι ήδη σε κρίση παρασύροντας και την Ευρώπη, θα μπορούσε να παίξει καταλυτικό ρόλο στην διαχείριση αυτής της προσφυγικής, ανθρωπιστικής και μεταναστευτικής κρίσης. Δεδομένο πρέπει να θεωρείτε πως η πολιτική αυτή θα είναι βασισμένη στις διαχρονικές αξίες της Ευρώπης που σέβονται το άσυλο και την προστασία των μεταναστών εμποδίζοντας παράλληλα την παράνομη διέλευση των συνόρων.

Η εφαρμογή μιας αποτελεσματικής Κοινής Ευρωπαϊκής Μεταναστευτικής Πολιτικής μέχρι στιγμής στοχεύει αποκλειστικά σε μέτρα που αφορούν την φιλοξενία και παροχή ασύλου. Αντίθετα, δεν υπάρχει καμία απολύτως δράση για την καταπολέμηση της ρίζας του προβλήματος, δηλαδή το παράνομο δίκτυο διακινητών – λαθρεμπόρων . Επίσης, η ισοβαρής κατανομή τόσο του κόστους διαχείρισης όσο και του πληθυσμού των προσφύγων και μεταναστών είναι ιδιαίτερα προβληματική διότι ο προβλεπόμενος αριθμός προσφύγων που δέχεται κάθε κράτος μέλος είναι πολύ μικρός σε σχέση με το σύνολο αυτών που εισέρχονται στην Ε.Ε ενώ παράλληλα οι χώρες εισδοχής όπως η Ισπανία, η Ιταλία, η Κύπρος και ιδιαίτερα η Ελλάδα σηκώνουν το μεγαλύτερο βάρος διαχείρισης. Οι διακινητές αποκομίζουν τεράστια κέρδη, που φτάνουν και τα 2.000 € ανά άτομο, οργανώνοντας την μεταφορά παράνομων μεταναστών και προσφύγων. Τα υπέρογκα αυτά ποσά αναχρηματοδοτούν την παράνομη διαδικασία και ωθούν τους διακινητές στην οργάνωση όσο το δυνατόν περισσότερων μεταφορών με σκοπό το γρήγορο κέρδος. Το πέρασμα προς την Ε.Ε γίνεται σε πραγματικά άθλιες και εξαιρετικά επικίνδυνες συνθήκες και έχει ως αποτέλεσμα πολλές φορές τον πνιγμό ακόμα και μικρών παιδιών.

Επομένως, οι χώρες της Ευρωπαϊκής ένωσης πρέπει συντονισμένα να στοχεύσουν στην δημιουργία μιας ολοκληρωμένης ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής, πιο κατάλληλης για να διαχειριστεί τα επίκαιρα ζητήματα που συνεχώς προκύπτουν. Το ζήτημα της τρομοκρατίας σε συνδυασμό με την προσφυγική κρίση στην περιοχή της Μεσογείου πιέζει την Ευρωπαϊκή Ένωση που πρέπει να αντιμετωπίσει τις ελλείψεις της όχι μόνο διότι υπονομεύονται οι ευρωπαϊκές αξίες αλλά και επειδή διακυβεύεται και η αξιοπιστία της στην αντιμετώπιση κρίσεων. Η Κύπρος και η Ελλάδα βρίσκονται σε καθοριστική γεωγραφική θέση, η προσπάθεια πρέπει να είναι συλλογική, η Ευρώπη πρέπει να αναγνωρίσει την αξία των συνοριακών αυτών περιοχών και να εκμεταλλευτεί την θέση τους, πχ με την μεταφορά της έδρας της Frontex σε μια από τις δυο αυτές ακριτικές περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αρέσει σε %d bloggers: