Μια επαρχία γεμάτη πληγές

Με τις βουλευτικές εκλογές να βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής και με τα κόμματα και του υποψηφίους να παλεύουν για μια θέση στην βουλή των αντιπροσώπων , έχοντας παράλληλα υπόψη την πληθώρα προβλημάτων, αιτημάτων και αναγκών από ολόκληρη την επαρχία Πάφου, εύλογα γεννάται το ερώτημα ή μάλλον επισφραγίζεται η πεποίθηση πως η Πάφος γεμάτη πληγές διατηρείται έτσι για χρόνια γιατί πιθανόν κάτι τέτοιο να εξυπηρετεί εκλογικές αναμετρήσεις ανάλογες με αυτή που επίκειται σε λίγες μέρες.

Διαχρονικά, πολλές κοινότητες αντιμετωπίζουν συγκεκριμένα σοβαρά προβλήματα, όπως για παράδειγμα το σύστημα άρδευσης και ύδρευσης και το ζήτημα ελλιπούς επισκεψιμότητας από ιατρό. Επίσης οι κοινότητες της Πάφου, έχουν ανάγκες που άπτονται της επιβίωσης και της αναζωογόνησης τους όπως είναι ο εξωραϊσμός τους αλλά και οι δημιουργία κέντρων εκπαίδευσης και μουσειακών χώρων. Συμπλέγματα όπως της περιοχής Πόλεως Χρυσοχούς «απολαμβάνουν» αντιμετωπίζουν την αδιαφορία και την περιθωριοποίηση από το κεντρικό κράτος και την υπόλοιπη επαρχία.

Η προεκλογική εκστρατεία για της επικείμενες βουλευτικές εκλογές αναδύει όλα αυτά τα ζητήματα και οι πλείστοι των υποψηφίων υπόσχονται αλλαγές, λύσεις και πραγματικό ενδιαφέρον. Η αλήθεια όμως είναι ότι τόσα χρόνια κατά τα οποία οι απερχόμενοι βουλευτές, υπήρξαν αντιπρόσωποι αυτών των ανθρώπων, όχι μόνο δεν έπραξαν σχεδόν τίποτα, με αποτέλεσμα να διατηρούνται να διαιωνίζονται και στο τέλος να εγκαταλείπονται. Αυτό που πρέπει πράγματι να μας προβληματίσει είναι το κατά πόσο μπορούν να εξευρεθούν άμεσες λύσεις αλλά και αν τελικά μπορούν να δοθούν από την ιδία την κοινωνία.

Οι αντιπρόσωποι του λάου δεν μπορούν να είναι τίποτε άλλο από την έννοια που έχει ο ίδιο ο όρος. Επιλέγονται με βάση το ενδιαφέρον που δείχνουν για να αποτελέσουν την φωνή του κάθε πολίτη της επαρχίας του χωρίς χρωματισμούς αλλά με στόχο να ισχυροποιηθεί η φωνη της Επαρχίας. Τα τελευταία χρόνια με γνωστούς πρωταγωνιστές η επαρχία Πάφου έχει λάβει ψίχουλα οι πληγές της είναι τεράστιες και με τα γεγονότα των τελευταίων δυο χρόνων έγιναν ακόμη βαθύτερες. Είναι καθήκον όλων των πολιτών να δώσουν φωνή σε αυτούς που μπορούν πράγματι να μιλήσουν και να διεκδικούν. Τα προβλήματα παραμένουν τα ίδια, οι άνθρωποι που δήθεν διεκδικούν παραμένουν οι ίδιοι άρα κάτι πρέπει να αλλάξει.

Αρέσει σε %d bloggers: