Ας δούμε πέρα απο τα στερεότυπα

Η ανάπτυξη και η ευημερία ενός τόπου συνδέεται άμεσα με τον βαθμό ενσωμάτωσης και ίσου χειρισμού όλων τον πολιτών. Στην Κύπρο που ‘’επέστρεψε’’ σε ρυθμούς ανάπτυξης, η αποτυχία της να εξαλείψει τα στερεότυπα αποτελεί τροχοπέδη.

Οι νέοι που κατά γενική ομολογία πρέπει και θέλουν να συμμετέχουν στις διαδικασίες λήψεως αποφάσεων, επιδεικτικά μένουν απέξω Η παρουσία των γυναικών στις δομές λήψης πολιτικών αποφάσεων αποτελεί διαχρονικό ζήτημα που αφορά άμεσα την αποτελεσματική λειτουργία της δημοκρατίας και του ρόλου των δύο φύλων στις πολιτικές διαδικασίες. Επιλέγουμε να χωρίζουμε τους ανθρώπους σε κατηγορίες και να διατηρούμε και να καλλιεργούμε αναχρονιστικά και συμφεροντολογικά στερεότυπα.

Σίγουρα έχουμε όλοι βιώσει ή εξακολουθούμε να βιώνουμε στερεοτυπικές αντιλήψεις, οι οποίες πρωτίστως καταλήγουν στην λάθος κατεύθυνση.

Παραδείγματος χάριν οι γυναίκες που διεκδικούν σήμερα θέσεις πολιτικής ευθύνης και εκπροσώπησης θα χρειαστούν αποθέματα αυτοπεποίθησης, δύναμης και δημιουργικότητας. Θα πρέπει στην καθημερινότητα να αγωνιστούν για να αναδείξουν και να πείσουν ότι οι έννοιες «πολίτης» και «πολιτικός» αναφέρονται και στα δύο φύλα.

Από την άλλη μεριά ο αποκλεισμός της νεολαίας από τα κέντρα λήψεως αποφάσεων δεν έχει να κάνει με τις δυνατότητες τις γνώσεις και την όρεξη για δουλεία αλλά μόνο με τον αριθμό που προσδιορίζει την ηλικία τους. Υπάρχουν άπειρες δυνατότητες και τρόποι να εμπλακεί η νεολαία στην διαδικασία αυτή να βοηθήσεις και να δημιουργήσεις όμως παρόλα αυτά δεν τις εκμεταλλευόμαστε. Τοπικά συμβούλια νεολαίας, ανάπτυξη δημόσιου διάλογου για θέματα που τους απασχολούν άμεσα, εθελοντισμός είναι μόνο ένα μικρό δείγμα. Δυστυχώς, η νεολαία που είναι η μεγαλύτερη επένδυση της Κύπρου, δεν έχει λάβει την απαραίτητη σημασία για να αποδώσει και να προσφέρει.

Οι δυνατότητες ενός πολίτη που θέλει να προσφέρει, να δημιουργήσει, να παλέψει για το καλό αυτού του τόπου δεν έχουν ηλικία, φύλο, οικογενειακούς δεσμούς, κληρονομικά προνόμια, κοινωνικά πρότυπα, χρωματισμένες αντιλήψεις και πρέπει. Δεν είναι ανακυκλώσιμο υλικό. Είναι γνώση, ετοιμότητα, επιμονή, ευελιξία, προσαρμοστικότητα, αξιοκρατία, ισότητα, ανάγκη για προσφορά.

Το δυσάρεστο είναι πως τα στερεότυπα που κυβερνούν την κοινωνία μας δεν έχουν να κάνουν μονό με θέματα συμμετοχής αλλά αποτελεί μια γενική αντιμετώπιση σε όλους τους τομείς. Άτομα με αναπηρία, μετανάστες, άτομα που δεν ανταποκρίνονται στο ιδανικό πρότυπο αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα τόσο έλλειψης υποδομών και εκπαίδευσης όσο και αντιμετώπισης.

Το ερώτημα είναι απλό. Μπορούμε να δούμε πέρα από τα στερεότυπα προκειμένου να αλλάξουμε τον τόπο; Αν όχι, δεν έχουμε καμιά ελπίδα για αλλαγή, ανάπτυξη και εκσυγχρονισμό.

Αρέσει σε %d bloggers: