Ανεργία και τοπική αυτοδιοίκηση

Οι εξελίξεις των τελευταίων χρόνων έβαλαν την λέξη ανεργία και όλα όσα την χαρακτηρίζουν στο καθημερνό μας λεξιλόγιό. Η οικονομική ύφεση και η γενικότερη κοινωνική κρίση που βίωσε η Κύπρος έχουν βάλει στο περιθώριο και αδρανοποίησαν ένα τεράστιο μέρος του εργατικού δυναμικού του τόπου, αφήνοντας ανεκμετάλλευτη και την εμπειρία αλλά και τις γνώσεις τους.

Αφορμή για την παρούσα τοποθέτηση είναι η προσπάθεια ενός νέου δημοτικού συμβούλου στον Δήμο Γεροσκήπου, του κ. Αντώνη Τρακκίδη για εξεύρεση τρόπων αντιμετώπισης του φαινομένου της ανεργίας. Η προσπάθεια του με βρίσκει σύμφωνη, αλλά θεωρώ πως μπορούν να γίνουν περσότερα και ουσιαστικότερα, πέραν από την απλή εμπλοκή των εργοδοτών που δραστηριοποιούνται στην περιοχή.

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση, ως το κοντινότερο στον πολίτη επίπεδο διοίκησης/εξουσίας μπορεί και πρέπει να συμβάλλει στην καταπολέμηση του φαινομένου της ανεργίας, αυτό είναι δεδομένο. Οι μέθοδοι δράσης της τοπικής αυτοδιοίκησης, προς αυτήν την κατεύθυνση είναι εντελώς διαφορετικοί απ’ αυτούς που χρησιμοποιεί το κεντρικό κράτος, το οποίο σε καμία περίπτωση δε μπορεί να υποκατασταθεί.

Ο Δήμος οφείλει να λάβει δραστικές πρωτοβουλίες, τόσο προς την κατεύθυνση της μείωσης του ποσοστού της ανεργίας όσο, κυρίως, προς την κατεύθυνση της αποτροπής μίας ενδεχόμενης περαιτέρω αύξησής του. Ιδιαίτερη έμφαση θα πρέπει να δοθεί στην επεξεργασία ενός επιχειρηματικού σχεδίου, προκειμένου να αξιοποιηθούν τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της πόλης και να προσφερθούν ευκαιρίες ανάπτυξης εναρμονισμένης με τα πλεονεκτήματα αυτά. Νέοι επιστήμονες και ειδικοί θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν ακόμη και υπό μορφή έμμισθης πρακτικής εργασίας για εκσυγχρονισμό των υπηρεσιών του Δήμου και να αλλάξουν όλα όσα χρειάζονται κάνοντας τον Δήμο Γεροσκήπου ένα σύγχρονο, λειτουργικό δήμο εξελίσσοντας παράλληλα και τις δυνατότητες των δημοτών.

Παράλληλα μπορεί να δοθεί έμφαση στην ενίσχυση της κοινωνικής επιχειρηματικότητας και της οικονομίας. Ευρωπαϊκά προγράμματα προσφέρουν τεράστιες δυνατότητες χρηματοδότησης και δυστυχώς παραμένουν ανεκμετάλλευτα. Μέσα από την τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να αναπτυχθεί ο εν λόγω τομέας που θα βοηθήσει παράλληλα στην ομαλότερη λειτουργία του, μέσα από την σωστή πληροφόρηση και υποστήριξη, την παροχή συμβουλευτικών και εκπαιδευτικών υπηρεσιών καθώς και την προώθηση συμφωνιών συνεργασίας σε τοπικό επίπεδο μεταξύ των Κοινωνικών επιχειρήσεων και δημοσίων οργανισμών ή ιδιωτικών επιχειρήσεων.

Ο δείκτης της ανεργίας αυξάνετε, οι νέοι επιστήμονες μεταναστεύουν στο εξωτερικό ενώ παράλληλα το κεντρικό κράτος και οι τοπικές αρχές αδυνατούν να αναδείξουν αρκετούς τομείς οι οποίοι προϋποθέτουν την κοινωνική συνοχή και ευημερία. Είναι ξεκάθαρο πια ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε από «τους άλλους» να δώσουν λύση στα προβλήματά μας, αντιθέτως θα πρέπει εμείς οι ίδιοι να γίνουμε φορείς της αλλαγής.

Αρέσει σε %d bloggers: