Μια γενία που δεν έχει να περιμένει τίποτα

Οι αριθμοί μιλούν και κατά τα λεγόμενα του κυβερνώντος κόμματος κυρίως αποδεικνύουν τους ρυθμούς ανάπτυξης και την ουσιαστική μείωση της ανεργίας. Αυτό όμως που δεν παρουσιάζουν τι κρύβουν στην ουσία πίσω τα θετικά πρόσημα, ευημερούν οι αριθμοί και δυστυχούν οι άνθρωποι. Άνθρωποι στην ακμή της δημιουργικότητας τους, εγκλωβισμένοι στο περιθώριο και στην αδράνεια.

Μπορεί στην Κύπρο θεωρητικά η οικονομική ύφεση και η αλλαγή των δεδομένων να μην ήταν στον βαθμό που την βίωσαν άλλες Ευρωπαϊκές χώρες παρόλα αυτά στάθηκε ικανή να ανατρέψει το σκηνικό και να δημιουργήσει νέες συνθήκες με τραγικές συνέπειες για την νέα γενιά και όχι μόνο.

Η νέα γενιά, μια γενιά που δεν χωράει πουθενά, που προχωρά χωρίς όνειρα, φιλοδοξίες και μέλλον είναι αυτή που έχει πληγεί περισσότερο. Όχι μόνο από άποψη οικονομικής αποκατάστασης αλλά και οι δυνατότητες της να προσφέρει, να δημιουργήσει και να αναπτύξει τον τόπο της έχουν μηδενιστεί. Όταν λοιπόν μιλούμε για χαμηλό δείκτη νεανικής ανεργίας πρέπει να έχουμε υπόψιν μας που εργοδοτούνται, πόσοι έχουν μείνει για να εργοδοτηθούν και ποιες είναι οι προοπτικές που έχουν.

Νέοι με μόρφωση, εξειδίκευση, όρεξη και δυνατότητες απαρνούνται τον τόπο τους γιατί και ο ίδιος τους έχει απαρνηθεί. Εργοδοτούνται σε άσχετους τομείς από τις σπουδές τους, είναι εγκλωβισμένοι στην ανάγκη της επιβίωσης κομματιάζοντας τους σταδιακά τα όνειρα και τις φιλοδοξίες και τους αφαιρεί το δικαίωμα να είναι παραγωγικοί.

Θα μπορούσα να τελειώσω με μεγάλα λόγια, για το πώς η γενιά μας θα μπορούσε να κάνει την αλλαγή, πράγμα το οποίο και πιστεύω ακράδαντα. Θα τελειώσω όμως με μια ρήση του Μάρκου Αυρήλιου

“Αν στα είκοσι δεν μάθεις, στα τριάντα δεν κάνεις, στα σαράντα δεν έχεις, τότε στα πενήντα ούτε θα μάθεις, ούτε θα κάνεις, ούτε θα έχεις.”

Αυτό που κρατάω απο τα όσα βιώνουμε και όλα όσα έχουμε να επεριμένουμε είναι ότι όσο και αν οι ευκαιρίες λιγοστεύουν, όσο και αν το σκηνικό γίνεται θολό τίποτα δεν τελειώνει όσο υπάρχει η φλόγα της θέλησης και το πάθος για την ζωή. Ιδέες, πάθος, όρεξη, υπομονή, μόνο αυτό χρειάζεται και το όνειρο θα λάμψει πάλι.

Αρέσει σε %d bloggers: