Θα ασχοληθούμε επιτέλους με το φαινόμενο της αποχής;

Οι εκλογές τελείωσαν και το αποτέλεσμα, δεν πρέπει να αφήνει κανέναν ικανοποιημένο, αντίθετα θα έπρεπε να μας προβληματίσει όλους. Η αδιαφορία, η απαξίωση, η απογοήτευση είναι μια πραγματικότητα που οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε.

Πολιτικές αποφάσεις, σκάνδαλα επί σκανδάλων, αναξιοκρατία, οικονομική ανασφάλεια, το κυπριακό πρόβλημα το οποίο  όχι μόνο παραμένει άλυτο αλλά έχει μπει σε μια νέα τροχιά μεγιστοποιώντας την αδικία που βιώνει ο λαός μας, ζητήματα και συμπεριφορές που μας έχουν φέρει στον πάτο. Έτσι, όχι άδικα και άνευ λόγου και αιτίας, οι πολίτες απομακρύνθηκαν από την πολιτική και ανέστειλαν την οποιαδήποτε ανάμειξη τους εξαιτίας και των όσων γίνονται αλλά και για όλα όσα δεν γίνονται. Είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε όσα μας ενοχλούν αλλά η πηγή του κακού ή του καλού είναι η κάθε εκλογική αναμέτρηση που ορίζει τους νομοθέτες, τους διαχειριστές και τον ένα και μόνο διαπραγματευτή του κράτους.

Η εκλογική διαδικασία αποτελεί την σπουδαιότερη διαδικασία που μας επιτρέπει να διαμορφώσουμε ή να διατηρήσουμε τον τρόπο που επιθυμούμε να ζούμε. Η άρνηση μεγάλης μερίδας των πολιτών να συμμετάσχουν, δυστυχώς, έχει ως αποτέλεσμα την διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης αφού στην ουσία το σύστημα δεν αντιλαμβάνεται τα μηνύματα στην πράξη.

Είναι επόμενο, μετά από τόσες φορές που έχουμε εξαπατηθεί από την πολιτική μας ηγεσία σε όλα τα επίπεδα, να έχουμε απογοητευτεί τόσο που ένα μεγάλο ποσοστό να έχει απομακρυνθεί συνειδητά από κάθε εκλογική αναμέτρηση. Τα τελευταία χρόνια καθώς μεγαλώνει η αποχή μοιραία χαμηλώνει και το επίπεδο της ποιότητας των πολιτικών και της πολιτικής που παράγεται. Αυτό συμβαίνει γιατί, με το να μην επιλέγουμε, τουλάχιστον με βάση τα ζητήματα που μας αφορούν άμεσα, τους καλύτερους,  βοηθούμε στην ανάδειξη ανθρώπων που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις των θέσεων που διεκδικούν. Θα μπορούσε κάποιος να αντικρούσει τα όσα γράφονται με την διαπίστωση πως ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τις ικανότητες κάποιου εάν πρώτα δε δοκιμαστεί. Μπορούμε όμως να κρίνουμε με βάση τις θέσεις, το υπόβαθρο και την πολιτική μόρφωση και κουλτούρα του καθενός.

Είμαι σίγουρη όμως πως οι πολίτες που επιλέγουν την αποχή ως στάση είναι πολιτικοποιημένοι, συνειδητοποιημένοι και ενεργοί πολίτες. Η αποχή δεν είναι η λύση αλλά το πρόβλημα που σε συνδυασμό με τις αναχρονιστικές και συμφεροντολογικές τακτικές του συστήματος, δεν επιτρέπουν στους πολίτες να πάρουν άλλο δρόμο. Στην ουσία η αποχή δε δημιουργεί σοβαρή και ουσιαστική ζημιά στα κόμματα, και κατ’ ακολουθία   δεν είναι ορατές  σοβαρές αλλαγές και μια ανάλογη  λήψη μέτρων που να διασφαλίζουν την διαφάνεια, την άμεση εμπλοκή των πολιτών και την αξιοκρατικότερη επιλογή εκπροσώπων.

Μπορεί να ισχυριστεί εύλογα κανείς, ότι ακόμη μια φορά νίκησε η αποχή και έχασε η Δημοκρατία. Η συμμετοχή όμως στις εκλογές είναι η βασική παράμετρος διαμόρφωσης του τελικού εκλογικού αποτελέσματος και είναι δεδομένο πως αυτός που θα εκλεγεί, κρατάει στα χέρια του το μέλλον και την τύχη μας και για μένα αυτό θα είναι πάντα αρκετό για να εκπληρώσω την υποχρέωση μου απέναντι στον εαυτό μου αλλά και τα δικαιώματα μου. Η μείωση της αποχής θα φέρει τις αλλαγές, ακριβώς γιατί αυτή, σε συνδυασμό με την εσωστρέφεια και την δυσκαμψία  του πολιτικού συστήματος  συναποτελούν  το μεγαλύτερο   πρόβλημα και όχι η λύση.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: