Προβεβλημένα

Μαθητικός αλκοολισμός, μια σύγχρονη μάστιγα

Συχνά γινόμαστε δέκτες ειδήσεων που αφορούν κατανάλωση αλκοόλ από ανήλικους μαθητές με κάποιες περιπτώσεις να έχουν τραγική κατάληξη. Το γεγονός αυτό επαναφέρει ακόμη ένα ζήτημα που δυστυχώς το κράτος και η κοινωνία αδυνατεί να σκιαγραφήσει και κατ’ επέκταση να λύσει. Ο μαθητικός ή παιδικός αλκοολισμός είναι εδώ και μάλλον μόνοι μας του ανοίξαμε την πόρτα.

Υπάρχει αρχικά σοβαρό πρόβλημα στην εφαρμογή των νομοθεσιών για τα κέντρα αναψυχής και την πώληση αλκοόλ. Τα παιδιά διασκεδάζουν σε club μέχρι τις 4:00 τα ξημερώματα με άμεση πρόσβαση σε αλκοολούχα ποτά, διοργανώνουν μαθητικά πάρτι σε χώρους που με ένα χρηματικό αντίτιμο έχουν πρόσβαση σε άφθονο φαγητό και ποτό. Πάρτι που οργανώνουν οι ίδιοι οι γονείς στο σπίτι τους για το παιδί τους, συνοδεύονται συνήθως με ποτά που περιέχουν αλκοόλ ενώ παράλληλα δεν γνωρίζουν αν είναι σωστό ή όχι να επιτρέπουν στο παιδί τους να πίνει αλκοόλ στο οικογενειακό τραπέζι.

Αυτό που είναι εμφανές είναι η ανάγκη λήψης μέτρων από το κράτος για την αντιμετώπιση φαινομένων που σχετίζονται με την προσβασιμότητα στο αλκοόλ και τη χρήση του από μαθητές. Αναγκαία είναι και η ευαισθητοποίηση των γονέων και της κοινωνίας ούτως ώστε να θέσουν όρια και να δώσουν στα παιδιά τα εφόδια να καταλαβαίνουν και να ξεχωρίζουν το σωστό από το λάθος.

Μετά και το περιστατικό με την 13χρονη μαθήτρια πέρσι, προτάσεις νόμου που προωθούνται για αντιμετώπιση του προβλήματος προβλέπουν αύξηση των προστίμων που αφορούν στην πώληση οινοπνευματωδών σε ανηλίκους, καθώς και στην αύξηση του ορίου ηλικίας όσων δικαιούνται να αγοράζουν αλκοολούχα ποτά από τα 17 στα 18. Δυστυχώς όμως δεν είναι αρκετό να κουνάμε το δάχτυλο και να θέτουμε όρια που δυστυχώς μαθηματικά δεν θα μπορούν να ελεγχθούν. Είναι αναγκάιο να καλλιεργήσουν μια κουλτούρα γύρω από το ζήτημα και πρώτοι οι μεγάλοι. Οι γονείς, οι ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων, οι πωλητές αλκοολούχων ποτών όλοι όσοι αδιαφορούν για το σωστό πληρώνοντας ανεπανόρθωτα την νεολαία μας. Οι ειδικοί εξηγούν ότι το αλκοόλ είναι, παγκόσμια, η κύρια αιτία θανάτου μεταξύ νέων 15 – 19 χρονών και πως είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι η κατανάλωση αλκοόλ σε νεαρή ηλικία μπορεί να προκαλέσει καταστροφή εγκεφαλικών κυττάρων και καρκίνο. Πριν μια δεκαετία περίπου μια ανήλικη μαθήτρια στην Κρήτη πέθανε από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, ας μην περιμένουμε να μας βρει το κακό για να δράσουμε.

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ!

Είναι γεγονός  ότι, τα οδικά ατυχήματα αποτελούν ένα μείζον κοινωνικό πρόβλημα τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, για την αντιμετώπιση του οποίου θεωρείται αναγκαία, πλέον, η ολοκληρωμένη προσέγγισή του. Όλοι αναγνωρίζουμε τα προβλήματα, τις αδυναμίες, τις παραλείψεις και τα κενά που γιγαντώνουν το πρόβλημα, είναι η ώρα για πράξεις.

Στην Κύπρο, τον τελευταίο μήνα μόνο, σημειώθηκαν 8 θανατηφόρα τροχαία δυστυχήματα με θύματα νεαρούς μοτοσικλετιστές, γεγονός που πρέπει να μας προβληματίσει όλους. Η έλλειψη οδικής παιδείας, η έλλειψη σεβασμού σε κάθε χρήστη του οδικού δικτύου, οι ανεύθυνες συμπεριφορές ορισμένων οδηγών, το γερασμένο και ακατάλληλο οδικό δίκτυο, αποτελούν αιτίες για τα τροχαία ατυχήματα που συνεχώς αυξάνονται.

Τι θα μπορούσε όμως να γίνει για να μπορέσουμε να περιορίσουμε και σταδιακά να εξαλείψουμε τη μάστιγα των τροχαίων ατυχημάτων; Η απάντηση βρίσκετε στη συνεργασία των εμπλεκόμενων φορέων, στη σταθερότητα των μέτρων, στην επένδυση στην παιδεία και τον εκσυγχρονισμό του οδικού δικτύου.

Παράλληλα είναι επιτακτική ανάγκη, να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε και αντιμετωπίζουμε ότι έχει να κάνει με την οδική μας συμπεριφορά. Ο καταρτισμός μια εμπεριστατωμένης, αυστηρής και δραστικής στρατηγικής για αναπτύξει οδικής συνείδησης, πρόληψης και αντιμετώπισης των τροχαίων ατυχημάτων προϋποθέτει μια στέρεα συνεργασία ανάμεσα σε όλους τους αρμόδιους φορείς, μη κυβερνητικές οργανώσεις, υπουργεία και απλούς πολίτες και θα μπορούσε να είναι η αρχή. Μια τέτοια στρατηγική στα πρότυπα άλλων Ευρωπαίων χώρων που περιόρισαν σημαντικά το πρόβλημα και έχουν πλέον θετικά αποτελέσματα είναι αυτό που λείπει αρχικά Η στρατηγική αυτή θα θέσει το πλαίσιο και θα έχει συνέχεια και σταθερότητα.

Τον Οκτώβριο αναμένετε να τοποθετηθούν  στους δρόμους σταθερές και κινητές κάμερες τροχαίας. Είμαστε η τελευταία χώρα της Ευρώπης που θα ολοκληρώσει το εγχείρημα αυτό και μας πήρε περίπου 14 χρόνια. Σίγουρα θα υποχρεώσει τους οδηγούς να σέβονται τον κώδικα οδικής ασφάλειας και να συμπεριφέρονται με περισσότερη προσοχή. Αυτό από μόνο του όμως δε θα μπορέσει να λειτουργήσει αποδοτικά αν δεν αποκτήσουμε παιδεία και σεβασμό στα δικαιώματα και τον χώρο του άλλου. Αν δεν αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε και αντιμετωπίζουμε τόσο τον εαυτό μας ως οδηγό όσο και τους υπόλοιπους ποδηλάτες, πεζούς κτλ δεν έχουμε ελπίδα να αλλάξουν πολλά.

Καταστρέψαμε τους πνεύμονες της Κύπρου

Η Κύπρος τους τελευταίους μήνες υπέστη ένα τεράστιο περιβαλλοντικό πλήγμα που το πλήρωσε με ανθρώπινες ζωές. Τεράστιες, ανεξέλεγκτες πυρκαγιές κατέστρεψαν δάση αιώνων που δεν μπορούν να αντικατασταθούν άμεσα για να περιορίσουν τις συνεπείς. Καταστράφηκαν εργασίες, σπίτια και υποστατικά αφήνοντας εκτεθειμένους εκατοντάδες ανθρώπους.

Τα γεγονότα αυτά  φανερώνουν σημαντικές αδυναμίες που αν δεν καλυφθούν θα συνεχίσουν την καταστροφική τους πορεία. Η υπολειτουργία και υποστελέχωση του τμήματος Δασών, των δασικών σταθμών, η ελλιπής συντήρηση των οχημάτων και των υποδομών, η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα που επικρατεί στο δασοπυροσβεστικό σώμα και οι χαμηλοί μισθοί που δεν ανταποκρίνονται στα καθήκοντα του δείχνουν την αδιαφορία του κράτους για την προστασία του πρασίνου και των δασών.

Το ζήτημα της δασοπροστασίας, της πρόληψης, της έγκαιρης, οργανωμένης και συντονισμένης αντιμετώπισης των πυρκαγιών καθώς και η ενέργειες αναδάσωσης και αναζωογόνησης των πληγεισών περιοχών πρέπει να απασχολήσει σοβαρά τόσο το κεντρικό κράτος όσο και την τοπική αυτοδιοίκηση.

Τις περισσότερες φορές αιτία είναι ή ο εμπρησμός ή η έναρξη φωτιάς από αμέλεια. Αυτό και μόνο δείχνει τόσο την ανωριμότητα και την άγνοια κάποιων όσο και την ελαφρότητα των ποινών για μια τέτοια εγκληματική πράξη. Είναι σημαντικό να επανεξεταστεί το νομοθετικό πλαίσιο για την ποινική δίωξη των υπευθύνων για να αποτελέσει αποτρεπτικό παράγοντα αφού θα ξέρει πως το τέρατος δε συγχωρεί όσους καταστρέφουν το μέλλον.

Πρέπει να δημιουργηθεί ένας οργανισμός ο οποίος θα συντονίζει τις λειτουργίες πρόληψης, καταστολής και αποκατάστασης των ζημιών στα δάση. Επιπλέον πρέπει να δημιουργηθεί ένας χάρτης κατά περιοχές ανάλογα με το είδος της βλάστησης και τις τοπικές ιδιαιτερότητες για να υπάρξουν οι απαραίτητες υποδομές σε μέσα και προσωπικό, ώστε να καθίσταται αποτελεσματική η πρόληψη και δυνατή η γρήγορη καταστολή της πυρκαγιάς.

Η σημερινή τεχνολογία και τεχνογνωσία επιτρέπει, μέσω της εφαρμογής των κατάλληλων συστημάτων πληροφορικής τη συνολική παρακολούθηση του δασικού οικοσυστήματος, με την εγκατάσταση συστημάτων εντοπισμού έναρξης των πυρκαγιών θα μπορούσαν να αποφευχθούν.

Μπορούν επίσης να ενισχυθεί και να προωθηθεί ο εθελοντισμός με στόχο την αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών και να δοθεί λύση στο πρόβλημα της δασοπροστασίας.

Οι δαπάνες για τη δασοπροστασία πρέπει να είναι προτεραιότητα για κάθε κυβέρνηση και απαιτεί την άμεση χρηματοδότησης της Δασικής υπηρεσίας για να γίνουν όλα τα απαραίτητα έργα.

Είναι σημαντικό πέραν των μέτρων δασοπροστασίας που πρέπει άμεσα να επαναπροσδιοριστούν, να ληφθεί υπόψη σοβαρά το ζήτημα της αναδάσωσης των καμένων περιοχών. Μπορούμε να διεκδικήσουμε σοβαρά κονδύλια ως προς αυτή την κατεύθυνση για να μετριαστεί η ζημιά και να σωθούν οι περιοχές που έχουν πληγεί και όχι μόνο.

S.O.S εκπέμπουν οι παραλίες

Κάθε χρόνο και όχι μόνο κατά την καλοκαιρινή περίοδο, οι παραλίες της Κύπρου κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου με τις παραλείψεις και την αδιαφορία να είναι τα διαχρονικά προβλήματα που καραδοκούν. Χρόνο με τον χρόνο, τα περιστατικά πνιγμού στις παραλίες εξελίσσονται σε πραγματική μάστιγα και παρά τις όποιες διαβεβαιώσεις από τους αρμόδιους φορείς για ουσιαστική επίλυση του προβλήματος, δεν έχουν γίνει πολλά.

Κατά διαστήματα τόσο οι ναυαγοσώστες όσο και οι οργανωμένοι κολυμβητές, χειμερινοί και μη, επισημαίνουν την ελλιπή επίβλεψη και προστασία των παραλιών της επαρχίας μας και τους συνεχώς αυξανόμενους κινδύνους. Οι αρμόδιοι φορείς έδειξαν να θορυβούνται και προέβησαν σε διαβεβαιώσεις για σωστή στελέχωση των πύργων ελέγχων, για επέκταση του ωραρίου και κάλυψη όλων των αναγκών. Παρόλα αυτά καθημερινά σημειώνονται περιστατικά που θα μπορούσαν να αποβούν μοιραία.

Μια επαρχία όπως την Πάφο, που αποτελεί έναν κατά βάση τουριστικό προορισμό, που περιτριγυρίζεται από θάλασσα και παραλίες με γαλάζια σημαία, ένδειξη της ποιότητας και της οργάνωσης, είναι απαράδεχτο να μην λαμβάνουν και την κατάλληλη υποστήριξη για την ασφάλεια των λουσμένων.

Το πρόβλημα εντοπίζεται τόσο σε ελλείψεις στην φύλαξη των ακτών, εξοπλισμού, την επάρκεια σε ναυαγοσώστες, αλλά και την ελλιπή ενημέρωση τόσο των πολιτών όσο και των επισκεπτών. Πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη οι ιδιαιτερότητες της κάθε παραλίας, με βάση την επισκεψιμότητα αλλά και τα φυσικά της χαρακτηριστικά ούτως ώστε να έχει την κατάλληλη στελέχωση. Η επαρκής σήμανση και η σωστή και εμπεριστατωμένη ενημέρωση τόσο των ντόπιων όσο και των ξένων επισκεπτών είναι αναγκαία. Το μεγαλύτερο ποσοστό θανάτων τα τελευταία χρόνια αφορά τουρίστες που δεν γνωρίζουν τους κινδύνους και αυτό θα έπρεπε να μας θορυβήσει.

Έχουμε έμψυχο υλικό, έχουμε την κατάρτιση, έχουμε την ανάγκη για να το χρησιμοποιήσουμε, μας λείπει η βούληση και η συνεργασία για να το εφαρμόσουμε. Υπάρχει το περιθώριο, υπάρχουν τα μέσα καιρός να τα βάλουμε σε εφαρμογή.

Υποβολή έκθεσης εκλογικών εξόδων για τις βουλευτικές εκλογές σύμφωνα με τη νομοθεσία.

Απλά, Απαγορεύεται!

Γενικά παρατηρείται μια τάση, μια ευκολία, στην απαγόρευση όσων δεν μπορούμε να διαχειριστούμε παρά στην ουσιαστική καλλιέργεια κουλτούρας. Μια τάση η οποία συντηρείται από όσους κατέχουν αξιώματα.

Αφορμή για την πιο πάνω τοποθέτηση δόθηκε από την παρατήρηση πως σε όλους σχεδόν τους δημόσιους χώρους όπως τα πάρκα, πλατείες κτλ υπάρχουν σε περίοπτη θέση απαγορευτικές πινακίδες για διέλευση σκύλων. Αυτό που με θορύβησε ιδιαίτερα είναι πως στην ουσία δεν έχει γίνει καμία ενέργεια που να δικαιολογεί απόλυτα τη στάση αυτή. Φυσικά και οι κηδεμόνες κατοικίδιών δεν είναι άμοιροι ευθυνών γιατί πολλές φορές αυτοί οι ίδιοι επιτρέπουν τη διαιώνιση τέτοιων απαγορεύσεων, αφού κάποιοι δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους κατά τη διάρκεια της βόλτας.

Θεωρώ πως με το να απαγορεύεις, σίγουρα δε διορθώνεται κάτι και σίγουρα αυτό δε σε βοηθά να εξελιχθείς. Αυτό που θα μπορούσε να γίνει είναι μια στοχευμένη και ουσιαστική εκστρατεία ενημέρωσης του κόσμου, για να γνωρίζει πως τα κατοικίδια ζώα δεν αποτελούν κίνδυνο αλλά και οι κηδεμόνες τους να μάθουν τις υποχρεώσεις τους, που αν δεν τις τηρούν θα έχουν κόστος. Συνήθως, η άγνοια ή η εντύπωση πως ότι δε γνωρίζω είναι και απαραιτήτως κακό επιτρέπει ανάπτυξη επιθετικών συμπεριφορών και μια τέτοια εκστρατεία θα μπορούσε να φέρει πιο κοντά τον άνθρωπο με τα ζώα και κατ’ επέκταση με τον άνθρωπο.

Ο Δήμος Γεροσκήπου έχει προσχωρήσει στην πιο πάνω ενέργεια από το 2015 και αυτό είναι ενθαρρυντικό και ευελπιστώ πως και ο Δήμος Πάφου θα ακολουθήσει το παράδειγμα αυτό. H εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης αφορούσε κυρίως δημότες της Γεροσκήπου, ιδιοκτήτες σκύλων, οι οποίοι συνοδεύουν τους σκύλους τους για βόλτα σε πάρκα, πεζοδρόμια, πλατείες, δρόμους και άλλους δημόσιους ή ιδιωτικούς χώρους. Τοποθετήθηκαν αντί απαγορευτικές, ενημερωτικές πινακίδες και παράλληλα τοποθετήθηκαν σακουλάκια και επιπρόσθετοι κάδοι για τη συλλογή και τοποθέτηση των περιττωμάτων των σκύλων.

Το ζήτημα είναι μάθουμε να λειτουργούμε σωστά, με σεβασμό και στα ζώα αλλά και στους συνανθρώπους μας. Η καλύτερη προσέγγιση είναι να μάθουμε να επιλέγουμε τον σωστό τρόπο και όχι να απαγορεύουμε κάτι για να αποφύγουμε τις λάθος ενέργειες. Είναι ενθαρρυντικό και το γεγονός της ανακοίνωσης δημιουργίας αστυνομίας ζώων για διασφάλιση της ευημερίας τους και μείωσης των περιστατικών κακοποίησης και κακομεταχείρισης τους. Όλα αυτά τα μικρά οδηγούν στα μεγάλα, ας αρχίσουμε να τα φτιάχνουμε σιγά σιγά.

Ο αγροτικός τομέας μοχλός αλλαγής και οικονομικής ανάκαμψης;

Η πανδημία και οι περιορισμοί που επιβλήθηκαν, έχουν τεράστιες επιπτώσεις στην οικονομία του τόπου και παράλληλα  αναδείξαν, την προσήλωση μας σε συγκεκριμένους τομείς της οικονομίας. Σήμερα, με όλα όσα συμβαίνουν, είναι επιβεβλημένη ανάγκη να θέσουμε νέους στόχους και να αναπτύξουμε τους παραμελημένους τομείς που θα βοηθήσουν την οικονομία να ορθοποδήσει και να αναπτυχθεί.  Ο αγροτικός τομέας είναι ένας από αυτούς και γι’ αυτό οφείλουμε να ενσκήψουμε στα προβλήματα του αγροτικού κόσμου με στόχο να καταφέρουμε επιτέλους αυτές τις μεταρρυθμίζεις που θα του δώσουν την θέση που του αρμόζει.

Η γεωργία, η αλιεία και η κτηνοτροφία αποτελούν τομείς στους οποίους μπορούν να γίνουν τεράστιες αλλαγές που θα βοηθήσουν στην ουσιαστική οικονομική ανάκαμψη του τόπου, τόσο σε τοπικό επίπεδο όσο και σε εθνικό.

Σημαντικό θα ήταν να προωθηθεί η επιχειρηματικότητα και δει η νεανική στους συγκεκριμένους τομείς. Να δοθούν κίνητρα για δημιουργία σύγχρονων εγκαταστάσεων και υποδομών και ανάπτυξης του αγροτικού τομέα. Επίσης η δημιουργία ενός συμβουλευτικού σώματος στα πλαίσια του οποίου θα δραστηριοποιούνται νέοι επιστήμονες πως γεωπόνοι, ερευνητές, κτηνίατροι κτλ δημιουργώντας παράλληλα τις συνθήκες απορρόφησης τους στα πλαίσια πράσινης ανάπτυξης.

Μέσα από την ανάπτυξη του αγροτικού τομέα θα μπορούσαν να ενισχυθούν και διάφορες εναλλακτικές μορφή τουρισμού. Αγροτουρισμός, οινοτουρισμός, γεωτουρισμός, φυσιολατρικός τουρισμός. Μορφές που αναπτύσσονται μέσα στην φύση και δίνουν την ευκαιρία στον επισκέπτη να γνωρίσει την αγροτική και φυσική ζωή και τις ασχολίες της μέσα σε αγροκτήματα ή να παρατηρήσει την φύση περπατώντας και παρατηρώντας την χλωρίδα και την πανίδα. Επίσης ο γαστρονομικός τουρισμός θα μπορούσε να συνδεθεί άμεσα με την ενίσχυση του αγροτικού τομέα με νέες βιώσιμες επιχειρηματικές προσπάθειες. Η ανάδειξη προϊόντων ποιότητας και προέλευσης θα προσελκύσουν τόσο ξένους επισκέπτες όσο και ντόπιους αλλά και εκπαιδευτικά προγράμματα. Παράλληλα δίνει την δυνατότητα ευρύτερης ανάπτυξης, δημιουργία ξενοδοχειακών υποδομών, υποδομών εστίασης κτλ.

Η εποχή η οποία διάγουμε ενδείκνυται για σοβαρές αλλαγές στους τομείς της γεωργίας, της κτηνοτροφίας και της αλιείας που τα τελευταία είκοσι χρόνια τουλάχιστον, αφέθηκαν στην μοίρα τους καταδικάζοντας πολλές περιοχές και της Πάφου σε μαρασμό. Η ανεργία μεγαλώνει και οι νέοι πτυχιούχοι επιστήμονες αυξάνονται συνεχώς. Είναι άδικο και αδιανόητο να αφήσουμε το ανθρώπινο δυναμικό του τόπου ανεκμετάλλευτο και έναν τομέα που κατά βάση είναι συνυφασμένος με την οικονομία της Κύπρου να πεθάνει.

Λείπει η πολιτική βούληση.

Εγκατάλειψη ή έλλειψη βούλησης;

Το σημαντικό έργο που επιτελέστηκε τα τελευταία χρονιά και η ολοκλήρωση πολιτιστικών υποδομών, στο πλαίσιο του Πάφος 2017, αντί να σημάνουν την έναρξη και μεγαλύτερα πράγματα, με τη λήξη του έτους του τίτλου της πολιτιστικής πρωτεύουσας, οδήγησαν στη λήξη μιας πολύ ελπιδοφόρας πορείας για την επαρχία της Πάφου.

Θεατρικές παραστάσεις είτε δεν έρχονται καθόλου είτε όταν έρθουν δεν το γνωρίζει σχεδόν κανείς, έχουν σταματήσει τα πολιτιστικά δρώμενα και παρόλο που στις υπόλοιπες πόλεις πολλαπλασιάζονται στην Πάφο δε φτάνουν ποτέ. Όλα δείχνουν πως οι δημοτικές αρχές οι οποίες και διαχειρίζονται τους πολιτιστικούς χώρους που έχουν ανακαινισθεί ή δημιουργηθεί στερούνται γνώσεων και βούλησης, γεγονός που κάνει την ανάγκη για απελευθέρωση εξουσιών και υπηρεσιών ακόμη πιο επιτακτική.

Οι πολιτιστικοί οργανισμοί, τα μουσεία, τα θέατρα κτλ. αποτελούν ζωντανούς οργανισμούς που υπάρχουν στο παρόν για να προβάλλουν την πολιτιστική κληρονομιά και τη σύγχρονη δημιουργία με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, με στόχο να μεταλαμπαδεύσουν γνώσεις, την ιστορία και τον πολιτισμό μας. Η επιταγές της σύγχρονης κοινωνίας έχουν αλλάξει και ζητούν έναν πιο ενεργό ρόλο στην καθημερινότητα μιας πόλης. Στην περίπτωση της Πάφου η οποία έχει τεράστια αποθέματα πολιτιστικού υλικού η εκμετάλλευση και προώθηση τους είναι μηδαμινή.

Έχουμε στη διάθεση μας θέατρα, μουσεία, εκθεσιακούς χώρους και σκηνές αυτό που πρέπει όμως να γίνει αντιληπτό είναι πως οι οργανισμοί αυτοί για να είναι βιώσιμοι και αποδοτικοί πρέπει να λειτουργούν αυτόνομα και βάσει μιας πολιτιστικής στρατηγικής. Η πορεία που διαγράφουμε τώρα δυστυχώς μόνο καταστροφική μπορεί να είναι και όχι γιατί στερούμαστε δυνατοτήτων αλλά εξειδικευμένων γνώσεων. Οι δημοτικές αρχές οφείλουν αν καταλάβουν πως με το αξίωμα που κατέχουν δε σημαίνει πως είναι αρμόδιοι για όλα και να αναζητήσουν εξειδικευμένο προσωπικό και να παραχωρήσουν τη διαχείριση σε ανεξάρτητη αρχή. Έτσι θα καταφέρουμε να δημιουργήσουμε πράγματι ζωντανούς χώρους που θα συμβάλουν στην καθημερινότητα της τοπικής κοινωνίας και θα συνεχίσουν την εδραίωση και ανάδειξη του πολιτισμού μας. Η γραμμή που ακολουθείτε σήμερα έχει αποδείξει πως δεν έχει καμιά ελπίδα να ενισχύσει τους υπάρχοντες χώρους αντίθετα τους αφήνει να μαραζώνουν χωρίς ελπίδα.

Θα ασχοληθούμε επιτέλους με το φαινόμενο της αποχής;

Οι εκλογές τελείωσαν και το αποτέλεσμα, δεν πρέπει να αφήνει κανέναν ικανοποιημένο, αντίθετα θα έπρεπε να μας προβληματίσει όλους. Η αδιαφορία, η απαξίωση, η απογοήτευση είναι μια πραγματικότητα που οφείλουμε να αντιμετωπίσουμε.

Πολιτικές αποφάσεις, σκάνδαλα επί σκανδάλων, αναξιοκρατία, οικονομική ανασφάλεια, το κυπριακό πρόβλημα το οποίο  όχι μόνο παραμένει άλυτο αλλά έχει μπει σε μια νέα τροχιά μεγιστοποιώντας την αδικία που βιώνει ο λαός μας, ζητήματα και συμπεριφορές που μας έχουν φέρει στον πάτο. Έτσι, όχι άδικα και άνευ λόγου και αιτίας, οι πολίτες απομακρύνθηκαν από την πολιτική και ανέστειλαν την οποιαδήποτε ανάμειξη τους εξαιτίας και των όσων γίνονται αλλά και για όλα όσα δεν γίνονται. Είναι σημαντικό να αναγνωρίζουμε όσα μας ενοχλούν αλλά η πηγή του κακού ή του καλού είναι η κάθε εκλογική αναμέτρηση που ορίζει τους νομοθέτες, τους διαχειριστές και τον ένα και μόνο διαπραγματευτή του κράτους.

Η εκλογική διαδικασία αποτελεί την σπουδαιότερη διαδικασία που μας επιτρέπει να διαμορφώσουμε ή να διατηρήσουμε τον τρόπο που επιθυμούμε να ζούμε. Η άρνηση μεγάλης μερίδας των πολιτών να συμμετάσχουν, δυστυχώς, έχει ως αποτέλεσμα την διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης αφού στην ουσία το σύστημα δεν αντιλαμβάνεται τα μηνύματα στην πράξη.

Είναι επόμενο, μετά από τόσες φορές που έχουμε εξαπατηθεί από την πολιτική μας ηγεσία σε όλα τα επίπεδα, να έχουμε απογοητευτεί τόσο που ένα μεγάλο ποσοστό να έχει απομακρυνθεί συνειδητά από κάθε εκλογική αναμέτρηση. Τα τελευταία χρόνια καθώς μεγαλώνει η αποχή μοιραία χαμηλώνει και το επίπεδο της ποιότητας των πολιτικών και της πολιτικής που παράγεται. Αυτό συμβαίνει γιατί, με το να μην επιλέγουμε, τουλάχιστον με βάση τα ζητήματα που μας αφορούν άμεσα, τους καλύτερους,  βοηθούμε στην ανάδειξη ανθρώπων που δεν μπορούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις των θέσεων που διεκδικούν. Θα μπορούσε κάποιος να αντικρούσει τα όσα γράφονται με την διαπίστωση πως ποτέ δεν μπορείς να ξέρεις τις ικανότητες κάποιου εάν πρώτα δε δοκιμαστεί. Μπορούμε όμως να κρίνουμε με βάση τις θέσεις, το υπόβαθρο και την πολιτική μόρφωση και κουλτούρα του καθενός.

Είμαι σίγουρη όμως πως οι πολίτες που επιλέγουν την αποχή ως στάση είναι πολιτικοποιημένοι, συνειδητοποιημένοι και ενεργοί πολίτες. Η αποχή δεν είναι η λύση αλλά το πρόβλημα που σε συνδυασμό με τις αναχρονιστικές και συμφεροντολογικές τακτικές του συστήματος, δεν επιτρέπουν στους πολίτες να πάρουν άλλο δρόμο. Στην ουσία η αποχή δε δημιουργεί σοβαρή και ουσιαστική ζημιά στα κόμματα, και κατ’ ακολουθία   δεν είναι ορατές  σοβαρές αλλαγές και μια ανάλογη  λήψη μέτρων που να διασφαλίζουν την διαφάνεια, την άμεση εμπλοκή των πολιτών και την αξιοκρατικότερη επιλογή εκπροσώπων.

Μπορεί να ισχυριστεί εύλογα κανείς, ότι ακόμη μια φορά νίκησε η αποχή και έχασε η Δημοκρατία. Η συμμετοχή όμως στις εκλογές είναι η βασική παράμετρος διαμόρφωσης του τελικού εκλογικού αποτελέσματος και είναι δεδομένο πως αυτός που θα εκλεγεί, κρατάει στα χέρια του το μέλλον και την τύχη μας και για μένα αυτό θα είναι πάντα αρκετό για να εκπληρώσω την υποχρέωση μου απέναντι στον εαυτό μου αλλά και τα δικαιώματα μου. Η μείωση της αποχής θα φέρει τις αλλαγές, ακριβώς γιατί αυτή, σε συνδυασμό με την εσωστρέφεια και την δυσκαμψία  του πολιτικού συστήματος  συναποτελούν  το μεγαλύτερο   πρόβλημα και όχι η λύση.

Πολιτισμένος δεν αρκέι να φαίνεσαι αλλά πρέπει και να είσαι

Η Κύπρος του σήμερα χαρακτηρίζεται από διαφθορά, σκάνδαλα, συμφέροντα και δολοπλοκίες, που αποκαλύπτονται, η μια μετά την άλλη και έχουν βυθίσει μια ολόκληρη χώρα στην ύφεση. Αλήθεια όμως, τι ορίζουμε ως κοινωνία πολιτισμό και πολιτισμένο άνθρωπο;

Ο Πολιτισμένος Άνθρωπος  έχει δική του βούληση, ελευθερία των επιλογών, αξιοπρέπεια, αυτοπεποίθηση, εγκράτεια, φιλοπονία, αυτοπειθαρχία, σεμνότητα και κοινωνική συνείδηση, η οποία σημαίνει ότι σέβεται την αξιοπρέπεια των συνανθρώπων του, σκέφτεται το συμφέρον του κοινωνικού συνόλου, δεν είναι ατομικιστής και εγωιστής και σέβεται τους γενικά αναγνωρισμένους κοινωνικούς κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς. Είναι φιλόξενος και ευγενής. Ο Πολιτισμένος Άνθρωπος οφείλει να είναι Πολίτης με ότι αυτό συνεπάγεται. Να αναγνωρίζει τη σύνδεση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων απέναντι στο κράτος και στους συμπολίτες του, να σέβεται τους νόμους και να εξασκεί τα πολιτικά του δικαιώματα. Να ενδιαφέρεται για τις καλές τέχνες, τη μουσική και να σέβεται και να αναδεικνύει την ιστορία του.

      O όρος πολιτισμένος, που χρησιμοποιούμε κατά κόρον δεν έχει να κάνει μόνο με τις θεατρικές και μουσικές παραστάσεις. Ο πολιτισμός είναι κουλτούρα και πρέπει να καλλιεργείτε καθημερινά και πρέπει να προβάλλεται καθημερινά. Οι δημοτικοί άρχοντες, οι πολιτικοί αξιωματούχοι και οι εκπρόσωποι της εκκλησίας οφείλουν να έχουν αυτά τα χαρακτηριστικά και να τα αναδεικνύουν ούτως ώστε να αποτελούν παράδειγμα.

            Τα γεγονότα των τελευταίων χρόνων με τα σκάνδαλα, τις απρεπείς και υπερβολικές συμπεριφορές, την εικόνα εγκατάλειψης κάποιων περιοχών, την εσκεμμένη περιθωριοποίηση ομάδων που έχουν άμεση σχέση με κάποια έργα, η έλλειψη βούλησης για αλλαγή του τρόπου λειτουργίας των δήμων και την άμεση εμπλοκή των πολιτών, με την αποχή από τις εκλογικές διαδικασίες να μεγαλώνει, με την τουριστική περιοχή να αποτελεί  απομεινάρι μιας άλλης εποχής και με τεράστιες παρανομίες, τολμώ να πω πως δεν είμαστε δείγμα ενός πολιτισμένου λαού.

            Η καλλιέργεια της κουλτούρας του πολιτισμού είναι υποχρέωση όλων των πολιτών. Από το κράτος τι μπορεί να γίνει; Πολλά. Οι προϋποθέσεις υπάρχουν για να γίνουν καινοτόμες και βαθιές αλλαγές, στο εκπαιδευτικό μας σύστημα άλλα και σε πολιτικό επίπεδο. Βούληση και κίνητρα χρειάζονται.

Εθελοντισμός και τοπική αυτοδιοίκηση

Τα τελευταία χρόνια όλο και πιο συχνά εμφανίζονται ομάδες πολιτών που με την εθελοντική τους δράση, συχνά καλύπτουν τα κενά που δημιουργούνται από την αδυναμία  που παρουσιάζουν οι μηχανισμοί του κράτους σε διάφορους τομείς της καθημερινότητας μας. Οι εθελοντές συμπολίτες μας, προσφέρουν κοινωνικές υπηρεσίες, ασχολούνται με τον πολιτισμό, το περιβάλλον κτλ. Απέναντι στα προβλήματα που δημιουργήθηκαν με την οικονομική κρίση, οι πολίτες επιλέγουν να ενώνουν τις δυνάμεις τους, τη δημιουργικότητά τους, τις γνώσεις, τις δυνατότητές τους, τις δεξιότητες τους και τις αντοχές τους και αναδεικνύουν το μεγαλείο του εθελοντισμού. Επιλεγούν την ουσιαστική έννοια του ενεργού πολίτη.

Σύμμαχος στην δράση αυτή θα πρέπει να είναι η τοπική αυτοδιοίκηση, οι δήμοι και οι κοινότητες, γιατι αν θέλουν να είναι ουσιαστικά αποδοτικοί οφείλουν να αξιοποιήσουν τον πλούτο που παράγουν οι εθελοντές δημότες. Η Τοπική Αυτοδιοίκηση οφείλει να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες που να ενθαρρύνουν και να δίνουν περαιτέρω κίνητρα στη συμμετοχή των πολιτών σε εθελοντικές δράσεις αξιοποιώντας το πολύτιμο ανθρώπινο κεφάλαιο των εθελοντών προς όφελος της τοπικής κοινωνίας χωρίς βέβαια να φιλοδοξεί να υποκαταστήσει απαραίτητες δομές της πολιτείας.

Η δεξαμενή των ενεργών πολιτών πρέπει να αποτελέσει την ισχυρή βάση πάνω στην οποία μπορεί να δομηθεί μια κοινωνία αλληλεγγύης και συμμετοχής. Η θέσπιση νέων μορφών εθελοντικής δράσης στο επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης  απαιτεί πέρα από τη διάδοση της εθελοντικής κουλτούρας ένα νέο προσανατολισμό – το πέρασμα από τις παραδοσιακές μορφές εθελοντισμού – φιλανθρωπίας στο πεδίο της κοινωνικής οικονομίας με προγραμματισμό, στόχους, θεσμικές υποδομές και μετρήσιμα αποτελέσματα σε αυτό που λέγεται τρίτος τομέας της οικονομίας.

Με το Πάφος 2017 δόθηκε μια καθαρή εικόνα του τι μπορεί να κάνει ο ενεργός πολίτης μέσω του εθελοντισμού. Στην προκειμένη περίπτωση πολλοί εγκατέλειψαν την δράση, ένεκα του ότι  οι ιθύνοντες, θεματοφύλακες του θεσμού  δεν αντιληφθήκαν σωστά την έννοια του εθελοντισμού. Δυστυχώς, το Πάφος 2017 έμεινε αναξιοποίητο με αποτέλεσμα να «χαθεί» η σκληρή δουλειά των εθελοντών. O δήμος Πάφου και οι υπόλοιποι δήμοι της επαρχίας και οι αρμόδιοι φορείς, πρέπει να αναζωπυρώσουν το πνεύμα του εθελοντισμού που θα δώσει πραγματική ώθηση στην πόλη και επαρχία της Πάφου. Οφείλουν να δώσουν  την επαρκή ευκαιρία στους δημότες τους να δραστηριοποιηθούν ουσιαστικά και να προσφέρουν στην τοπική κοινωνία ενδυναμώνοντας την.