Προβεβλημένα

Μαθητικός αλκοολισμός, μια σύγχρονη μάστιγα

Συχνά γινόμαστε δέκτες ειδήσεων που αφορούν κατανάλωση αλκοόλ από ανήλικους μαθητές με κάποιες περιπτώσεις να έχουν τραγική κατάληξη. Το γεγονός αυτό επαναφέρει ακόμη ένα ζήτημα που δυστυχώς το κράτος και η κοινωνία αδυνατεί να σκιαγραφήσει και κατ’ επέκταση να λύσει. Ο μαθητικός ή παιδικός αλκοολισμός είναι εδώ και μάλλον μόνοι μας του ανοίξαμε την πόρτα.

Υπάρχει αρχικά σοβαρό πρόβλημα στην εφαρμογή των νομοθεσιών για τα κέντρα αναψυχής και την πώληση αλκοόλ. Τα παιδιά διασκεδάζουν σε club μέχρι τις 4:00 τα ξημερώματα με άμεση πρόσβαση σε αλκοολούχα ποτά, διοργανώνουν μαθητικά πάρτι σε χώρους που με ένα χρηματικό αντίτιμο έχουν πρόσβαση σε άφθονο φαγητό και ποτό. Πάρτι που οργανώνουν οι ίδιοι οι γονείς στο σπίτι τους για το παιδί τους, συνοδεύονται συνήθως με ποτά που περιέχουν αλκοόλ ενώ παράλληλα δεν γνωρίζουν αν είναι σωστό ή όχι να επιτρέπουν στο παιδί τους να πίνει αλκοόλ στο οικογενειακό τραπέζι.

Αυτό που είναι εμφανές είναι η ανάγκη λήψης μέτρων από το κράτος για την αντιμετώπιση φαινομένων που σχετίζονται με την προσβασιμότητα στο αλκοόλ και τη χρήση του από μαθητές. Αναγκαία είναι και η ευαισθητοποίηση των γονέων και της κοινωνίας ούτως ώστε να θέσουν όρια και να δώσουν στα παιδιά τα εφόδια να καταλαβαίνουν και να ξεχωρίζουν το σωστό από το λάθος.

Μετά και το περιστατικό με την 13χρονη μαθήτρια πέρσι, προτάσεις νόμου που προωθούνται για αντιμετώπιση του προβλήματος προβλέπουν αύξηση των προστίμων που αφορούν στην πώληση οινοπνευματωδών σε ανηλίκους, καθώς και στην αύξηση του ορίου ηλικίας όσων δικαιούνται να αγοράζουν αλκοολούχα ποτά από τα 17 στα 18. Δυστυχώς όμως δεν είναι αρκετό να κουνάμε το δάχτυλο και να θέτουμε όρια που δυστυχώς μαθηματικά δεν θα μπορούν να ελεγχθούν. Είναι αναγκάιο να καλλιεργήσουν μια κουλτούρα γύρω από το ζήτημα και πρώτοι οι μεγάλοι. Οι γονείς, οι ιδιοκτήτες νυχτερινών κέντρων, οι πωλητές αλκοολούχων ποτών όλοι όσοι αδιαφορούν για το σωστό πληρώνοντας ανεπανόρθωτα την νεολαία μας. Οι ειδικοί εξηγούν ότι το αλκοόλ είναι, παγκόσμια, η κύρια αιτία θανάτου μεταξύ νέων 15 – 19 χρονών και πως είναι πλέον αποδεδειγμένο ότι η κατανάλωση αλκοόλ σε νεαρή ηλικία μπορεί να προκαλέσει καταστροφή εγκεφαλικών κυττάρων και καρκίνο. Πριν μια δεκαετία περίπου μια ανήλικη μαθήτρια στην Κρήτη πέθανε από υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, ας μην περιμένουμε να μας βρει το κακό για να δράσουμε.

Οκτώβριος: ένας μήνας αφιερωμένος στην πρόληψη

Σε παγκόσμιο επίπεδο, περίπου 1,5 εκατομμύριο  γυναίκες διαγιγνώσκονται ετησίως με καρκίνο του μαστού. 1 στις 8 γυναίκες θα εμφανίσουν τη νόσο στη διάρκεια της ζωής τους. Οι αριθμοί μας υποχρεώνουν να δώσουμε σημασία.

Έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι η διάγνωση και αντιμετώπιση της νόσου σε αρχικό στάδιο, οδηγεί σε μεγάλα ποσοστά ίασης. Καθίσταται λοιπόν, μείζονος σημασίας η προσπάθεια για έγκαιρη διάγνωση. Στην προσπάθεια αυτή, σημαντικότερο παράγοντα αποτελεί η ευαισθητοποίηση των γυναικών για προληπτικό έλεγχο.

Την Κυριακή 31 Οκτωβρίου και ώρα 9:30 πμ, η λέσχη LADIES CIRCLE 5 PAFOS διοργανώνει πορεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης για τον Καρκίνο του Μαστού με  αφετηρία την πλατεία μεσαιωνικού κάστρου της Πάφου .

Η λέσχη LADIES CIRCLE 5 PAFOS ενισχύει με τη στάση της, την προσπάθεια για την αφύπνιση του γυναικείου πληθυσμού για πρόληψη, έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία της πιο συχνά εμφανιζόμενης κακοήθειας στις γυναίκες.

Ενώνει τις δυνάμεις και τη φωνή της με τις γυναίκες σε όλο τον κόσμο που ζητούν αλλαγή και ενίσχυση της κουλτούρας για την εξειδίκευση σε όλο το φάσμα της φροντίδας του καρκίνου του μαστού.

Φοράμε ροζ και περπατάμε μαζί! Περπατάμε μαζί για τον εαυτό μας, τις αδελφές, τις συζύγους, τις κόρες μας. Περπατάμε μαζί για όλες τις γυναίκες, γιατί ο καρκίνος του μαστού μας αφορά όλους.

Μαζί, ενωμένοι, μπορούμε!

Πρότυπα και «πρότυπα»

Στη σύγχρονη εποχή, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, διαμορφώνουν στάσεις, ιδεολογίες και συνειδήσεις συγκεκριμένων προτύπων ζωής και συμπεριφοράς. Προβάλλουν είδωλα στους νέους τα οποία δε διακρίνονται για τα επιτεύγματα ή τις αρετές τους, αλλά οφείλουν την ύπαρξη τους στις καταναλωτικές ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας.  

Οι νέοι έχουν την ανάγκη να ταυτιστούν με πρόσωπα αναγνωρίσιμα που προβάλλονται από τα μέσα και να μοιάσουν σε όσους θαυμάζουν και θαυμάζουν. Αυτό που εμφανίζετε συνεχώς μπροστά τους, καλώς ή κακώς, δίνει κατεύθυνση για έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής. Δεν θα κρίνω αν όσοι προβάλλονται και αποκαλούνται “Infuencers” το αξίζουν ή όχι. Ξέρω όμως πως αν συνεχίσουμε έτσι δεν θα έχουμε πια τίποτα να περιμένουμε και θα μπούμε σε ένα αγώνα κατάκτησης μιας ζωής που δεν υπάρχει και θα χάσουμε αυτή που θα μπορούσαμε στ’ αλήθεια να έχουμε.

Σίγουρα υπάρχουν πρότυπα και «πρότυπα».

Κάποτε πρότυπο ήταν ο Ερνέστο Τσε Γκεβάρα, ο Νέλσον Μαντέλα, η πριγκίπισσα Νταϊάνα. Άνθρωποι που μπορούσαν να εμπνεύσουν τον κόσμο, να προσπαθήσει για έναν καλύτερο κόσμο, που αναδείκνυαν προβλήματα που η ανθρωπότητα όφειλε να διαχειριστεί. Σήμερα υπάρχουν παρόμοια πρότυπα, άνθρωποι που παλεύουν για τα ζώα, τα παιδιά, το περιβάλλον, για τον άνθρωπο. Άνθρωποι που πάλεψαν με νύχια και με δόντια κόντρα στις αντιξοότητες της ζωής και νίκησαν. Άνθρωποι που μας διδάσκουν να γινόμαστε καλύτεροι. Αυτούς τους ανθρώπους χρειαζόμαστε ως κοινωνία και αυτούς οφείλουμε να αναδείξουμε.

Το τοπίο σήμερα χαρακτηρίζεται από ρατσιστικές και σεξιστικές συμπεριφορές και συμπεριφορές βίας, αδιαφορία για την κλιματική αλλαγή και την περιβαλλοντική καταστροφή του πλανήτη,  προσήλωση στην κάλυψη πλασματικών καταναλωτικών αναγκών. Είναι πιο εύκολο να αφήνουμε τα σοβαρά έξω από την εξίσωση,  έτσι όμως χάνουμε το παιχνίδι και σταδιακά επιστρέφουμε σε ένα νέο Μεσαίωνα.

Καμιά φορά διερωτώμαι ποιος είναι ο ρόλος του καθενός μας ξεχωριστά σε αυτή τη ζωή και πάντα καταλήγω στο ότι εκτός από τα απλά και καθημερινά οφείλουμε να προσπαθήσουμε ο καθένας από το μετερίζι του να βάλει ένα λιθαράκι για να κάνουμε τον κόσμο καλύτερο, και αυτό γίνεται μόνο αν ενδιαφερθούμε. Έτσι θα αλλάξουμε το «DNA» της ανθρωπότητας. Τα πρότυπα που έχουμε παίζουν καθοριστικό ρόλο και οφείλουμε να ανακαλύψουμε και να αναδείξουμε τα πρότυπα που μας αξίζουν, γιατί το μέλλον μας βυθίζεται μέσα σε μια αποχαύνωση που θα το καταστρέψει.

Νέος Ελληνικός κινηματογράφος

Οι ταινίες τους παλιού καλού κινηματογράφου μεγάλωσαν γενιές και γενιές. Ο παλιός Ελληνικός κινηματογράφος παραμένει σημαντικό κομμάτι της ιστορίας και του πολιτισμού μας, με ταινίες διαμάντια που μας συντροφεύουν και θα μας συντροφεύουν.  Διαχρονικές, συνεχίζουν ακόμα και σήμερα να μας μεταφέρουν αγνό το αίσθημα της εποχής, το ταλέντο κορυφαίων ηθοποιών, αβίαστο χιούμορ και συγκίνηση.

Μετά τις δεκαετίες που σημάδεψαν τον Ελληνικό κινηματογράφο ακολούθησε μια περίοδος ύφεσης και παρακμής ισοπεδώνοντας κάθε ελπίδα για αναβίωση του. Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε πως γίνονται πολλά σημαντικά βήματα για να επανέλθει έστω και λίγο η χαμένη αίγλη και δυναμική του ελληνικού κινηματογράφου. Η οικονομική κρίση που γονάτισε ολόκληρη την Ελλάδα πιθανόν να ήταν και η αφορμή ως προς αυτή την κατεύθυνση. Σενάρια γεμάτα συμβολισμούς και αλήθεια, έξυπνο χιούμορ ντυμένα με εξαιρετικές ερμηνείες από πολλά υποσχόμενους ηθοποιούς και στολισμένα με την αναγκαία σκηνοθετική ματιά που τα παντρεύει όλα αρμονικά.

 «Πολίτικη Κουζίνα», «1968», «Έτερος Εγώ», «Μικρά Αγγλία», «Το Τανγκό των Χριστουγέννων», «Νύφες», «Το τελευταίο σημείωμα», «Καζαντζάκης», «Ευτυχία», «Ο Άνθρωπος του Θεού», είναι μερικές απο τις ταινίες των τελευταίων 20 χρόνων που αποτελούν λαμπρά παραδείγματα για το πολιτιστικό απόθεμα της Ελλάδας που σιγά σιγά βγαίνει στην επιφάνεια. Εξαιρετικοί σκηνοθέτες με αριστουργηματικές ταινίες εκπροσωπούν τα τελευταία χρόνια σε διεθνή φεστιβάλ τον νεώτερο Ελληνικό κινηματογράφο, ταινίες που πραγματεύονται καίρια προβλήματα που αντιμετωπίζει το περιβάλλον που τις τροφοδοτεί, δηλαδή η ελληνική κοινωνία.

Ο κινηματογράφος αποτελεί ένα εξαιρετικό εργαλείο καλλιέργειας και μετάδοσης της ιστορίας, της κουλτούρας, του πολιτισμού, της κληρονομίας κάθε τόπου. Ο Ευρωπαϊκός και δει ο Ελληνικός κινηματογράφος έχει να επιδείξει τεράστιο πλούτο ταλέντου και μέσα από παρόμοιες παραγωγές να μεταδώσει στο ευρύ κοινό την ουσία της Ελλάδας, της ιστορίας και του κόσμου της. Οι ταινίες είναι σαν όαση μέσα στα πολλά ανούσια που παρακολουθούμε, είναι ο νέος κάλος κινηματογράφος που μας γεμίζει αισιοδοξία για το μέλλον και περηφάνια για το παρελθόν.

H νεολαία ζητά απεγνωσμένα βοήθεια

«Ανήλικος μαθητής επιτίθεται σε συνομήλικο του με μαχαίρι». «Ανήλικη μαθήτρια δέχεται επίθεση από συμμαθήτριες της». «Ανήλικοι μαθητές προκάλεσαν σοβαρές ζημίες μετά από επεισόδια, που έλαβαν χώρα στον χώρο του σχολείο» «Ανήλικος μαθητής έσπρωξε συμμαθητή του από τη σκάλα του σχολείου τραυματίζοντας τον» «Μαθητές επιτέθηκαν σε εκπαιδευτικό». Η λίστα συνεχίζεται και θα συνεχίζει να μεγαλώνει όσο δεν αφουγκραζόμαστε  την κραυγή βοήθειας της νεολαίας και δεν προσπαθούμε να εργαστούμε όλοι για να αλλάξουμε νοοτροπίες και κουλτούρα.

Στατιστικά στοιχεία του Γραφείου Ανάλυσης και Στατιστικής της Αστυνομίας Κύπρου δείχνουν αυξητική τάση της νεανική παραβατικότητας στην Κύπρο γεγονός που πρέπει να μας θορυβήσει και να μας αναγκάσει να ψάξουμε λύσεις που θα περιορίσουν την περαιτέρω αύξηση της.

Οι ηλικίες που εμπλέκονται ξεκινούν από 7 ετών μέχρι και 16 και αφορούν μικροπαραβάσεις αλλά και σοβαρές υποθέσεις και ο αριθμός συνολικά ξεπερνά τα 500 περιστατικά. Οι αριθμοί είναι τρομακτικοί και αντανακλούν τη διάβρωση που έχει υποστεί η κοινωνίας μας. Μοιάζουν σαν κραυγή απόγνωσης και ανάγκης για να ψάξουμε το λάθος και να το διορθώσουμε. Η νεολαία αποτελεί το μέλλον του κάθε τόπου και όταν αυτό το μέλλον αυτοκαταστρέφεται, οι ελπίδες για ανάκαμψη λιγοστεύουν και παραδινόμαστε σε μια αβεβαιότητα.

Η νεανική παραβατικότητα είναι φαινόμενο πολυδιάστατο και πολυσύνθετο, που πρέπει να μας απασχολήσει ιδιαίτερα. Η Αστυνομία δεν είναι η μόνη, ή καλύτερα η κατάλληλη υπηρεσία για να πολεμήσουμε το φαινόμενο αυτό. Χρειάζεται να αναπτύξει συνεργασίες με διάφορες υπηρεσίες και φορείς κατάλληλους για την πρόληψη και αντιμετώπιση του προβλήματος. Είναι ενδιαφέρον ότι η εγκληματικότητα των ανηλίκων παρουσιάζει νέες μορφές που δεν έχουν συναντηθεί στο παρελθόν.  Αυξάνονται, η απειθαρχία, η επιθετική συμπεριφορά, η σχολική και εξωσχολική βία, χρήση και διακίνηση ναρκωτικών, παραβάσεις οδικής συμπεριφοράς, γεγονός που την καθιστά ακόμη πιο επικίνδυνη.

Η εποχή που διανύουμε είναι δύσκολη και δυστυχώς έχουν διαφθαρεί δεσμοί που παραδοσιακά συγκροτούσαν την κοινωνία επιτρέποντας της να είναι λειτουργική προς όφελος του συνόλου. Η νεανική παραβατικότητα είναι αποτέλεσμα αδιαφορίας, ασυδοσίας και ανικανότητας. Ο θεσμός της οικογένειας έχει πληγεί, το σχολείο δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τον ρόλο του, ο τρόπος αντιμετώπισης των νέων από τους μεγαλύτερους είναι στοιχεία που επηρεάζουν τη συμπεριφορά των νέων.

Αν δεν παλέψουμε να διατηρήσουμε τους νέους αυθεντικούς και καθαρούς απέναντι στο μέλλον τότε έχουμε χάσει το παιχνίδι. Η προσωπικότητα και η συμπεριφορά κάθε ατόμου διαμορφώνεται στην παιδική ηλικία και από εκεί πρέπει να ξεκινήσουμε.

Ευθύνη φέρουμε όλοι μας και όλοι μαζί πρέπει να βρούμε άμεσα και τη λύση.

ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ!

Είναι γεγονός  ότι, τα οδικά ατυχήματα αποτελούν ένα μείζον κοινωνικό πρόβλημα τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, για την αντιμετώπιση του οποίου θεωρείται αναγκαία, πλέον, η ολοκληρωμένη προσέγγισή του. Όλοι αναγνωρίζουμε τα προβλήματα, τις αδυναμίες, τις παραλείψεις και τα κενά που γιγαντώνουν το πρόβλημα, είναι η ώρα για πράξεις.

Στην Κύπρο, τον τελευταίο μήνα μόνο, σημειώθηκαν 8 θανατηφόρα τροχαία δυστυχήματα με θύματα νεαρούς μοτοσικλετιστές, γεγονός που πρέπει να μας προβληματίσει όλους. Η έλλειψη οδικής παιδείας, η έλλειψη σεβασμού σε κάθε χρήστη του οδικού δικτύου, οι ανεύθυνες συμπεριφορές ορισμένων οδηγών, το γερασμένο και ακατάλληλο οδικό δίκτυο, αποτελούν αιτίες για τα τροχαία ατυχήματα που συνεχώς αυξάνονται.

Τι θα μπορούσε όμως να γίνει για να μπορέσουμε να περιορίσουμε και σταδιακά να εξαλείψουμε τη μάστιγα των τροχαίων ατυχημάτων; Η απάντηση βρίσκετε στη συνεργασία των εμπλεκόμενων φορέων, στη σταθερότητα των μέτρων, στην επένδυση στην παιδεία και τον εκσυγχρονισμό του οδικού δικτύου.

Παράλληλα είναι επιτακτική ανάγκη, να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε και αντιμετωπίζουμε ότι έχει να κάνει με την οδική μας συμπεριφορά. Ο καταρτισμός μια εμπεριστατωμένης, αυστηρής και δραστικής στρατηγικής για αναπτύξει οδικής συνείδησης, πρόληψης και αντιμετώπισης των τροχαίων ατυχημάτων προϋποθέτει μια στέρεα συνεργασία ανάμεσα σε όλους τους αρμόδιους φορείς, μη κυβερνητικές οργανώσεις, υπουργεία και απλούς πολίτες και θα μπορούσε να είναι η αρχή. Μια τέτοια στρατηγική στα πρότυπα άλλων Ευρωπαίων χώρων που περιόρισαν σημαντικά το πρόβλημα και έχουν πλέον θετικά αποτελέσματα είναι αυτό που λείπει αρχικά Η στρατηγική αυτή θα θέσει το πλαίσιο και θα έχει συνέχεια και σταθερότητα.

Τον Οκτώβριο αναμένετε να τοποθετηθούν  στους δρόμους σταθερές και κινητές κάμερες τροχαίας. Είμαστε η τελευταία χώρα της Ευρώπης που θα ολοκληρώσει το εγχείρημα αυτό και μας πήρε περίπου 14 χρόνια. Σίγουρα θα υποχρεώσει τους οδηγούς να σέβονται τον κώδικα οδικής ασφάλειας και να συμπεριφέρονται με περισσότερη προσοχή. Αυτό από μόνο του όμως δε θα μπορέσει να λειτουργήσει αποδοτικά αν δεν αποκτήσουμε παιδεία και σεβασμό στα δικαιώματα και τον χώρο του άλλου. Αν δεν αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε και αντιμετωπίζουμε τόσο τον εαυτό μας ως οδηγό όσο και τους υπόλοιπους ποδηλάτες, πεζούς κτλ δεν έχουμε ελπίδα να αλλάξουν πολλά.

Καταστρέψαμε τους πνεύμονες της Κύπρου

Η Κύπρος τους τελευταίους μήνες υπέστη ένα τεράστιο περιβαλλοντικό πλήγμα που το πλήρωσε με ανθρώπινες ζωές. Τεράστιες, ανεξέλεγκτες πυρκαγιές κατέστρεψαν δάση αιώνων που δεν μπορούν να αντικατασταθούν άμεσα για να περιορίσουν τις συνεπείς. Καταστράφηκαν εργασίες, σπίτια και υποστατικά αφήνοντας εκτεθειμένους εκατοντάδες ανθρώπους.

Τα γεγονότα αυτά  φανερώνουν σημαντικές αδυναμίες που αν δεν καλυφθούν θα συνεχίσουν την καταστροφική τους πορεία. Η υπολειτουργία και υποστελέχωση του τμήματος Δασών, των δασικών σταθμών, η ελλιπής συντήρηση των οχημάτων και των υποδομών, η ανασφάλεια και η αβεβαιότητα που επικρατεί στο δασοπυροσβεστικό σώμα και οι χαμηλοί μισθοί που δεν ανταποκρίνονται στα καθήκοντα του δείχνουν την αδιαφορία του κράτους για την προστασία του πρασίνου και των δασών.

Το ζήτημα της δασοπροστασίας, της πρόληψης, της έγκαιρης, οργανωμένης και συντονισμένης αντιμετώπισης των πυρκαγιών καθώς και η ενέργειες αναδάσωσης και αναζωογόνησης των πληγεισών περιοχών πρέπει να απασχολήσει σοβαρά τόσο το κεντρικό κράτος όσο και την τοπική αυτοδιοίκηση.

Τις περισσότερες φορές αιτία είναι ή ο εμπρησμός ή η έναρξη φωτιάς από αμέλεια. Αυτό και μόνο δείχνει τόσο την ανωριμότητα και την άγνοια κάποιων όσο και την ελαφρότητα των ποινών για μια τέτοια εγκληματική πράξη. Είναι σημαντικό να επανεξεταστεί το νομοθετικό πλαίσιο για την ποινική δίωξη των υπευθύνων για να αποτελέσει αποτρεπτικό παράγοντα αφού θα ξέρει πως το τέρατος δε συγχωρεί όσους καταστρέφουν το μέλλον.

Πρέπει να δημιουργηθεί ένας οργανισμός ο οποίος θα συντονίζει τις λειτουργίες πρόληψης, καταστολής και αποκατάστασης των ζημιών στα δάση. Επιπλέον πρέπει να δημιουργηθεί ένας χάρτης κατά περιοχές ανάλογα με το είδος της βλάστησης και τις τοπικές ιδιαιτερότητες για να υπάρξουν οι απαραίτητες υποδομές σε μέσα και προσωπικό, ώστε να καθίσταται αποτελεσματική η πρόληψη και δυνατή η γρήγορη καταστολή της πυρκαγιάς.

Η σημερινή τεχνολογία και τεχνογνωσία επιτρέπει, μέσω της εφαρμογής των κατάλληλων συστημάτων πληροφορικής τη συνολική παρακολούθηση του δασικού οικοσυστήματος, με την εγκατάσταση συστημάτων εντοπισμού έναρξης των πυρκαγιών θα μπορούσαν να αποφευχθούν.

Μπορούν επίσης να ενισχυθεί και να προωθηθεί ο εθελοντισμός με στόχο την αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών και να δοθεί λύση στο πρόβλημα της δασοπροστασίας.

Οι δαπάνες για τη δασοπροστασία πρέπει να είναι προτεραιότητα για κάθε κυβέρνηση και απαιτεί την άμεση χρηματοδότησης της Δασικής υπηρεσίας για να γίνουν όλα τα απαραίτητα έργα.

Είναι σημαντικό πέραν των μέτρων δασοπροστασίας που πρέπει άμεσα να επαναπροσδιοριστούν, να ληφθεί υπόψη σοβαρά το ζήτημα της αναδάσωσης των καμένων περιοχών. Μπορούμε να διεκδικήσουμε σοβαρά κονδύλια ως προς αυτή την κατεύθυνση για να μετριαστεί η ζημιά και να σωθούν οι περιοχές που έχουν πληγεί και όχι μόνο.

S.O.S εκπέμπουν οι παραλίες

Κάθε χρόνο και όχι μόνο κατά την καλοκαιρινή περίοδο, οι παραλίες της Κύπρου κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου με τις παραλείψεις και την αδιαφορία να είναι τα διαχρονικά προβλήματα που καραδοκούν. Χρόνο με τον χρόνο, τα περιστατικά πνιγμού στις παραλίες εξελίσσονται σε πραγματική μάστιγα και παρά τις όποιες διαβεβαιώσεις από τους αρμόδιους φορείς για ουσιαστική επίλυση του προβλήματος, δεν έχουν γίνει πολλά.

Κατά διαστήματα τόσο οι ναυαγοσώστες όσο και οι οργανωμένοι κολυμβητές, χειμερινοί και μη, επισημαίνουν την ελλιπή επίβλεψη και προστασία των παραλιών της επαρχίας μας και τους συνεχώς αυξανόμενους κινδύνους. Οι αρμόδιοι φορείς έδειξαν να θορυβούνται και προέβησαν σε διαβεβαιώσεις για σωστή στελέχωση των πύργων ελέγχων, για επέκταση του ωραρίου και κάλυψη όλων των αναγκών. Παρόλα αυτά καθημερινά σημειώνονται περιστατικά που θα μπορούσαν να αποβούν μοιραία.

Μια επαρχία όπως την Πάφο, που αποτελεί έναν κατά βάση τουριστικό προορισμό, που περιτριγυρίζεται από θάλασσα και παραλίες με γαλάζια σημαία, ένδειξη της ποιότητας και της οργάνωσης, είναι απαράδεχτο να μην λαμβάνουν και την κατάλληλη υποστήριξη για την ασφάλεια των λουσμένων.

Το πρόβλημα εντοπίζεται τόσο σε ελλείψεις στην φύλαξη των ακτών, εξοπλισμού, την επάρκεια σε ναυαγοσώστες, αλλά και την ελλιπή ενημέρωση τόσο των πολιτών όσο και των επισκεπτών. Πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη οι ιδιαιτερότητες της κάθε παραλίας, με βάση την επισκεψιμότητα αλλά και τα φυσικά της χαρακτηριστικά ούτως ώστε να έχει την κατάλληλη στελέχωση. Η επαρκής σήμανση και η σωστή και εμπεριστατωμένη ενημέρωση τόσο των ντόπιων όσο και των ξένων επισκεπτών είναι αναγκαία. Το μεγαλύτερο ποσοστό θανάτων τα τελευταία χρόνια αφορά τουρίστες που δεν γνωρίζουν τους κινδύνους και αυτό θα έπρεπε να μας θορυβήσει.

Έχουμε έμψυχο υλικό, έχουμε την κατάρτιση, έχουμε την ανάγκη για να το χρησιμοποιήσουμε, μας λείπει η βούληση και η συνεργασία για να το εφαρμόσουμε. Υπάρχει το περιθώριο, υπάρχουν τα μέσα καιρός να τα βάλουμε σε εφαρμογή.

Υποβολή έκθεσης εκλογικών εξόδων για τις βουλευτικές εκλογές σύμφωνα με τη νομοθεσία.

Απλά, Απαγορεύεται!

Γενικά παρατηρείται μια τάση, μια ευκολία, στην απαγόρευση όσων δεν μπορούμε να διαχειριστούμε παρά στην ουσιαστική καλλιέργεια κουλτούρας. Μια τάση η οποία συντηρείται από όσους κατέχουν αξιώματα.

Αφορμή για την πιο πάνω τοποθέτηση δόθηκε από την παρατήρηση πως σε όλους σχεδόν τους δημόσιους χώρους όπως τα πάρκα, πλατείες κτλ υπάρχουν σε περίοπτη θέση απαγορευτικές πινακίδες για διέλευση σκύλων. Αυτό που με θορύβησε ιδιαίτερα είναι πως στην ουσία δεν έχει γίνει καμία ενέργεια που να δικαιολογεί απόλυτα τη στάση αυτή. Φυσικά και οι κηδεμόνες κατοικίδιών δεν είναι άμοιροι ευθυνών γιατί πολλές φορές αυτοί οι ίδιοι επιτρέπουν τη διαιώνιση τέτοιων απαγορεύσεων, αφού κάποιοι δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους κατά τη διάρκεια της βόλτας.

Θεωρώ πως με το να απαγορεύεις, σίγουρα δε διορθώνεται κάτι και σίγουρα αυτό δε σε βοηθά να εξελιχθείς. Αυτό που θα μπορούσε να γίνει είναι μια στοχευμένη και ουσιαστική εκστρατεία ενημέρωσης του κόσμου, για να γνωρίζει πως τα κατοικίδια ζώα δεν αποτελούν κίνδυνο αλλά και οι κηδεμόνες τους να μάθουν τις υποχρεώσεις τους, που αν δεν τις τηρούν θα έχουν κόστος. Συνήθως, η άγνοια ή η εντύπωση πως ότι δε γνωρίζω είναι και απαραιτήτως κακό επιτρέπει ανάπτυξη επιθετικών συμπεριφορών και μια τέτοια εκστρατεία θα μπορούσε να φέρει πιο κοντά τον άνθρωπο με τα ζώα και κατ’ επέκταση με τον άνθρωπο.

Ο Δήμος Γεροσκήπου έχει προσχωρήσει στην πιο πάνω ενέργεια από το 2015 και αυτό είναι ενθαρρυντικό και ευελπιστώ πως και ο Δήμος Πάφου θα ακολουθήσει το παράδειγμα αυτό. H εκστρατεία ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης αφορούσε κυρίως δημότες της Γεροσκήπου, ιδιοκτήτες σκύλων, οι οποίοι συνοδεύουν τους σκύλους τους για βόλτα σε πάρκα, πεζοδρόμια, πλατείες, δρόμους και άλλους δημόσιους ή ιδιωτικούς χώρους. Τοποθετήθηκαν αντί απαγορευτικές, ενημερωτικές πινακίδες και παράλληλα τοποθετήθηκαν σακουλάκια και επιπρόσθετοι κάδοι για τη συλλογή και τοποθέτηση των περιττωμάτων των σκύλων.

Το ζήτημα είναι μάθουμε να λειτουργούμε σωστά, με σεβασμό και στα ζώα αλλά και στους συνανθρώπους μας. Η καλύτερη προσέγγιση είναι να μάθουμε να επιλέγουμε τον σωστό τρόπο και όχι να απαγορεύουμε κάτι για να αποφύγουμε τις λάθος ενέργειες. Είναι ενθαρρυντικό και το γεγονός της ανακοίνωσης δημιουργίας αστυνομίας ζώων για διασφάλιση της ευημερίας τους και μείωσης των περιστατικών κακοποίησης και κακομεταχείρισης τους. Όλα αυτά τα μικρά οδηγούν στα μεγάλα, ας αρχίσουμε να τα φτιάχνουμε σιγά σιγά.

Ο αγροτικός τομέας μοχλός αλλαγής και οικονομικής ανάκαμψης;

Η πανδημία και οι περιορισμοί που επιβλήθηκαν, έχουν τεράστιες επιπτώσεις στην οικονομία του τόπου και παράλληλα  αναδείξαν, την προσήλωση μας σε συγκεκριμένους τομείς της οικονομίας. Σήμερα, με όλα όσα συμβαίνουν, είναι επιβεβλημένη ανάγκη να θέσουμε νέους στόχους και να αναπτύξουμε τους παραμελημένους τομείς που θα βοηθήσουν την οικονομία να ορθοποδήσει και να αναπτυχθεί.  Ο αγροτικός τομέας είναι ένας από αυτούς και γι’ αυτό οφείλουμε να ενσκήψουμε στα προβλήματα του αγροτικού κόσμου με στόχο να καταφέρουμε επιτέλους αυτές τις μεταρρυθμίζεις που θα του δώσουν την θέση που του αρμόζει.

Η γεωργία, η αλιεία και η κτηνοτροφία αποτελούν τομείς στους οποίους μπορούν να γίνουν τεράστιες αλλαγές που θα βοηθήσουν στην ουσιαστική οικονομική ανάκαμψη του τόπου, τόσο σε τοπικό επίπεδο όσο και σε εθνικό.

Σημαντικό θα ήταν να προωθηθεί η επιχειρηματικότητα και δει η νεανική στους συγκεκριμένους τομείς. Να δοθούν κίνητρα για δημιουργία σύγχρονων εγκαταστάσεων και υποδομών και ανάπτυξης του αγροτικού τομέα. Επίσης η δημιουργία ενός συμβουλευτικού σώματος στα πλαίσια του οποίου θα δραστηριοποιούνται νέοι επιστήμονες πως γεωπόνοι, ερευνητές, κτηνίατροι κτλ δημιουργώντας παράλληλα τις συνθήκες απορρόφησης τους στα πλαίσια πράσινης ανάπτυξης.

Μέσα από την ανάπτυξη του αγροτικού τομέα θα μπορούσαν να ενισχυθούν και διάφορες εναλλακτικές μορφή τουρισμού. Αγροτουρισμός, οινοτουρισμός, γεωτουρισμός, φυσιολατρικός τουρισμός. Μορφές που αναπτύσσονται μέσα στην φύση και δίνουν την ευκαιρία στον επισκέπτη να γνωρίσει την αγροτική και φυσική ζωή και τις ασχολίες της μέσα σε αγροκτήματα ή να παρατηρήσει την φύση περπατώντας και παρατηρώντας την χλωρίδα και την πανίδα. Επίσης ο γαστρονομικός τουρισμός θα μπορούσε να συνδεθεί άμεσα με την ενίσχυση του αγροτικού τομέα με νέες βιώσιμες επιχειρηματικές προσπάθειες. Η ανάδειξη προϊόντων ποιότητας και προέλευσης θα προσελκύσουν τόσο ξένους επισκέπτες όσο και ντόπιους αλλά και εκπαιδευτικά προγράμματα. Παράλληλα δίνει την δυνατότητα ευρύτερης ανάπτυξης, δημιουργία ξενοδοχειακών υποδομών, υποδομών εστίασης κτλ.

Η εποχή η οποία διάγουμε ενδείκνυται για σοβαρές αλλαγές στους τομείς της γεωργίας, της κτηνοτροφίας και της αλιείας που τα τελευταία είκοσι χρόνια τουλάχιστον, αφέθηκαν στην μοίρα τους καταδικάζοντας πολλές περιοχές και της Πάφου σε μαρασμό. Η ανεργία μεγαλώνει και οι νέοι πτυχιούχοι επιστήμονες αυξάνονται συνεχώς. Είναι άδικο και αδιανόητο να αφήσουμε το ανθρώπινο δυναμικό του τόπου ανεκμετάλλευτο και έναν τομέα που κατά βάση είναι συνυφασμένος με την οικονομία της Κύπρου να πεθάνει.

Λείπει η πολιτική βούληση.